MAD world

Een kleine update voor wie dit blog nog volgt. Waarvoor mijn dank.

Het is niet dat ik sinds mijn vorige bericht passief in mijn, overigens niet-bestaande, schuilkelder op het uitbreken van WO III zit te wachten. Nee. Er zijn wat verschillen tussen toen, de jaren dertig van de vorige eeuw, en nu. Destijds was de wereld misschien gek geworden, maar nu hebben we MAD: Mutually Assured Destruction. Valt de ene macht de andere aan, dan kan de andere grootschalige destructie aanrichten. Gezellig is het niet, maar het heeft wel iets rustigs.

Ik ga een overstap naar Substack maken en houd dus bijvoorbeeld zeker de debatten in de Tweede Kamer bij, maar ben ondertussen mijn begrip van het Interbellum aan het opknappen. Mijn kennis van de Holocaust is - gestoord, zeg ik erbij - goed en er zijn weinig biografieën van Hitler (en zo nog wat andere Nazigems) die ik niet gelezen heb, maar ik ben inmiddels het héle landschap van weleer aan het bestuderen. Dus niet alleen de dieptepunten. Of de visies daarop. 

Ik kom terug, maar niet op dit blog. Dat is, om er maar eens een Duits begrip uit de veilige naoorlogse jaren bij te halen, tote Hose.